طريقهء احسنيه نقشبنديه » . در آن به وحدت وجود و وحدت شهود توجه ويژه كرده است ( - رفيق السالكين ، هيأت السياق ( 4 / 2757 ) ، هف ) . آغاز : الحمد لله الغنى عن العالمين ، الذى اوصل العباد . . . اما بعد ، مىگويد اين هيچمدان فقير غلام رسول المتوسل بالطريقة الاحسنيه . مشترك 3 / 1317 ( 4 نسخه ) . ايوانف 37 / 1239 ؛ بشير حسين ، شيرانى 2 / 205 ؛ نوشاهى ، موزه 205 . * برات ايمان . شيخ محمد افضل ، شاه خاموش ( رساله در . . . ) ( د . حيدرآباد 1286 ق ) . از صوفيان هند ، در 1 « مقدمه » و 3 « اصل » و 1 « خاتمه » : مقدمه در اثبات احديت و تنزيهء خدا با وجود كثرت . اصل 1 - اصول عبادات ( فروع ) ، 2 - اصول اعتقادات : توحيد ، عدل ، نبوت ، امامت و معاد ، 3 - ايمان ، در 5 « فصل » . خاتمه در ذكر مطلق ايمان . آغاز : سپاس بىقياس و ستايش بىآلايش احدى را سزاست . نسخه‌ها 2 / 1062 ( 1 نسخه ) . آصفيه ، تفصيلى 1 / 354 . * برازخ ( 1 ) . شاه نعمت الله ولى كرمانى ( 731 - 834 ق / 1331 - 1431 م ) . دو گفتار جدا از او بدين نام در دست هست : يكى از آن دو در مجموعه رساله‌هاى او ( ص 233 - 239 ) چاپ افست شده است ، به نثر آميخته به نظم ، با سربندهاى « برزخ » ، در برداشت صوفيان از اين معنا . آغاز : حمد له . حمد منعم بر منعم واجب است شرعا و عقلا . بيت : حمد او واجب است بر من و تو . نسخه‌ها 2 / 1062 ( 5 نسخه ) ؛ اعلام 3 / 2534 ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 633 . سنا ش 10 / 372 ؛ مجلس 10 / 586 ؛ ملك 8 / 267 ، 273 ش 8 / 5298 و 1 / 4189 ؛ نشريه 6 / 579 . ايوانف 37 / 1239 . * برازخ ( 2 ) . از همان شاه نعمت الله . ديگر گفتارى است از او ، با همان سربندهاى « برزخ » اين يكى در مجموعه رساله‌هاى او ( ص 233 ) چاپ افست شده است . آغاز : الحمد لولى الحمد ، و به نستعين . شعر : چشم و دل دوستان من روشن باد . نسخه‌ها 2 / 1063 ( 4 نسخه ) . مجلس 10 / 601 ش 60 / 3067 ؛ ملك 8 / 273 ( 3 نسخه ) ش : 27 / 4184 ؛ 39 / 4262 ؛ 27 / 5298 . ايوانف 16 / 1239 . * برازخ ( 3 ) . از همان شاه نعمت الله . بايد ديد نسخه‌هاى زير كدام يك از دو گفتار اوست . نسخه‌ها 2 / 1063 ( 3 نسخه ) . آستان قدس ، نامگو 86 ؛ دانشگاه 10 / 1673 ؛ سنا ش 61 / 372 ؛ ملك 4 / 671 ، 674 ، 682 ، 678 ، 681 ، همانجا 5 / 53 ش 518 ؛ نشريه 6 / 584 . * برزخ و مثال - مثال . * برزخيه : رسالهء . . . به نوشتهء بشير حسين از « شيخ اكبر » . شايد منظورش ترجمه‌اى از كارهاى محيى الدين ابن عربى ( د 638 ق / 1240 م ) باشد .